Met regelmaat komen er bij mij mails voorbij die problemen schetsen over hoe een relatie met een PGB client in onmin eindigt en meestal leidt tot het niet betalen van de openstaande rekening. Of andersom: de relatie verslechterd doordat de client keer op keer weigert te betalen en daardoor de zaak escaleert.
Deze berichtjes hebben allemaal 1 algemeen kenmerk. De meeste zorgverleners hebben voor hun gevoel alles gegeven, hun best gedaan, zorg verleend en dan stelt de client zich uiteindelijk zo op. Onbegrijpelijk en zeer onbevredigend. Toch? In de noodzakelijke en vereiste emancipatie van het zzp-erschap in de zorg is dit een mooi voorbeeld. De beroepsethiek wordt vermengd met het ondernemerschap en deze zijn voor een deel wel, maar ook voor een deel niet verenigbaar.
Een niet betalende klant valt onder het ondernemersrisico. Evenals dat een leverancier van producten of een stucadoor weleens naast het net kan vissen, kan een zzp-er in de zorg dat ook. Zorg is namelijk een product waarvoor betaalt wordt door de client. Of althans, dat is de bedoeling. Dat zorg een product is waar menige zorgverlener zijn ziel en zaligheid in legt is lovenswaardig (en misschien zelfs wel noodzakelijk), maar dat doet niets af aan het feit dat een overeenkomst tussen de twee partijen in de basis zuiver zakelijk van aard dient te zijn. Ik lever dit en jij betaalt onder deze voorwaarden dat. Klinkt logisch? De praktijk wijst anders uit.
‘Ik lever dit en jij betaalt …… dat’. Daar houden de meeste ondernemende zorgverleners het voor gezien. Het PGB contract van de SVB (Sociale Verzekeringsbank) wordt over het algemeen gebruikt voor het vastleggen van de overeenkomst. Ik lever dit en jij betaalt dat is daarmee vastgelegd. De wijze echter waarop er betaalt dient te worden en de voorwaarden daaromheen worden helaas in de praktijk overgeslagen. Onder het mom van ‘dat komt wel goed’, wordt deze stap overgeslagen. Terwijl juist ‘….onder deze voorwaarden…’ de basis is waarop je moet kunnen terugvallen als er enige discussie is over de wijze waarop de partijen met elkaar omgaan. De gedragscode van je aan je afspraak houden behoort in principe binnen die voorwaarden benoemd te worden. Die voorwaarden worden ook wel leveringsvoorwaarden of algemene voorwaarden genoemd.
Een passage uit een e-mail:
En het voorbeeld hierboven? Zonder getekende urenlijsten en leveringsvoorwaarden kunnen de werkzaamheden niet hard gemaakt worden en kan de client niet eenvoudig aan zijn vastgelegde gedrag (=de voorwaarden van overeenkomst) gehouden worden op juridische wijze. Je bent afhankelijk van de opgebouwde relatie, de empathie en de welwillendheid van de client of hij nog tot betaling overgaat. Net zoals jij een relatie opbouwde, empathie en welwillendheid toonde toen er nog een relatie zorgverlener -> client was, is de situatie nu omgekeerd. Als het echter om geld gaat, zijn al die dingen opeens erg relatief. Let daarop.
Ik beschik over bruikbare leveringsvoorwaarden voor zowel BIG als niet-BIG geregistreerde zorgverleners, voorzien van een kleine handleiding in gebruik. Stuur me een bericht voor meer informatie.
Lex



{ 2 comments… read them below or add one }
Beste lex,
Sinds april 2010 ben ik werkzaam als verpleegkundig ZZp-er in de zorg. Meestal werk ik samen met Privazorg; een bemiddelingsbureau, maar heb inmiddels ook zorg verleend aan 2 particuliere clienten. Dit zonder leveringsvoorwaarden. Zijn deze ergens aan te schaffen, zodat ik ze kan gebruiken voor P.G.B.- en particuliere clienten?
Vriendelijke groet,
Carla Aalbers.
Hallo Carla,
bedankt voor je reactie. Via De Zorgprofessional (www.dezorgprofessional.nl) worden leveringsvoorwaarden (algemene voorwaarden) aangeboden die je in de praktijk kunt gebruiken. Op die wijze kun je op een gefundeerde wijze afspraken maken met je cliënten.
met groet, Lex