Oneerlijk

Zeker met de huidige politieke beslommeringen omtrent de verkiezingen is weer duidelijk dat de media toch van enorme invloed zijn op het sentiment. Nu is het in de strijd tussen de lijsttrekkers evident dat wij als burger bijna tot een populistische keuze gedwongen worden vind ik zelf, door het continu uitstorten van tijdelijk momentum van aandacht van dan weer de ene, dan weer de andere lijsttrekker. Tot diepgang komt het zelden. De redacties van de media hebben hierin een enorme verkapte macht denk ik.

Desalniettemin zijn wij zelf in staat om die aandacht nog redelijk te duiden. Te relativeren. De zwevende kiezer laat de media hype van zijn rug glijden tot aan twee dagen voor de verkiezingen, de duurzaam in politiek geïnteresseerde burger (waar ik mijzelf ook toe acht) heeft door dat het schieten met hagel is richting de kiezer door de pers. Het blijkt uiteindelijk toch een persoonlijke keuze in hoeverre je een gefundeerde mening wilt ontwikkelen over de diverse partijprogramma’s en hun motivatie voordat je een stem uitbrengt.

Zo niet bij de olieramp ‘van BP’ vlakbij Florida. Ook hier speelt de media een forse rol. De beeldvorming is dat BP inhoudelijk verantwoordelijk is voor het ontstaan voor de ramp. De eerste rekening van € 69 miljoen dollar van de Amerikaanse burger ligt al op de mat van het bedrijf. We zien met olie besmeurde stranden en dieren en de VS zijn in rep en roer. Ook Obama volgt de kort door de bocht strategie en wijst met de vinger.

BP is weliswaar eindverantwoordelijk, echter in praktische zin niet direct verantwoordelijk voor het menselijk falen wat geleid heeft tot de ramp. Door mijn achtergrond in de offshore industrie kan ik het verhaal relativeren en dus weer duiden, maar 99% van de wereldbevolking kan de nuance die ik nu zal aangeven niet maken. Ik vind het oneerlijk dat BP al de negatieve imago vorming over zich uitgestort krijgt.

Het boren naar olie en gas gebeurd door bedrijven die daar goed in zijn. Ik heb voor zo’n bedrijf mogen werken en deze bedrijven worden ingehuurd door oliemaatschappijen zoals BP. BP is de opdrachtgever van een boorplatform zoals de Deepwater Horizon dat dus geen eigendom is van BP zelf, maar van de maatschappij Transocean. Geloof me, Transocean is geen klein bedrijf en daar hoeven we dan ook geen medelijden mee te hebben. De Deepwater was een van de meest geavanceerde platforms die er was voor diepzee boringen en zo’n platform kost geld, maar levert ook heel veel geld op.

De Deepwater werd door Transocean verhuurd aan BP voor $ 500.000 per dag. Per dag! Zo’n put boren duurt een maand of drie gemiddeld (even lang als het boren van de ‘relief well’ duurt die er nu naast geboord wordt), dus tel uit je omzet. Echter, Transocean laat echt niet de mannen en vrouwen van BP aan de knoppen van het schip zitten voor dat geld. Nee, de boorploeg behoort bij Transocean, de deck ploeg ook, evenals de catering, de schilderploeg en ja, zelfs de medic valt onder de boormaatschappij, zoals ik dat zelf ook deed voor de boormaatschappij waar ik actief voor was.

Wat doet BP dan wel zou je je af kunnen vragen. Die is met een paar man aan boord om het boorproces te overzien en om te bezien of er technisch de juiste keuzes gemaakt worden tijdens het boorproces. BP huurt externe bedrijven in voor hun expertise en specifieke kennis omtrent delen van het boorproces. Het gevoelige cementeren bijvoorbeeld, wat waarschijnlijk fout gegaan is, viel bij deze ramp onder de verantwoording van Halliburton. Deze jongens kosten echt geen € 100 per dag. Daarnaast kan ik uit eigen ervaring vertellen dat de praktische leiding aan boord toch echt valt onder de eigenaren van het platform en de leidinggevenden die zij daar geplaatst hebben. Zo’n platform is namelijk een ‘asset’ voor de eigenaar die koste wat kost beschermd dient te worden. De Rig Manager van Transocean kan echt niet zomaar door BP opzij geschoven worden als BP iets niet bevalt. De klant is koning, maar de manager is keizer als het erop aankomt.

De publieke veroordeling op basis van de media is dus te voorbarig. BP is geen klein bedrijf en medelijden is niet nodig, maar het personeel dat (waarschijnlijk) praktisch faalde, het cement dat faalde en het materiaal op de bodem van de zee dat faalde, staat niet op de loonlijst of inventarislijst van BP. Leg dat echter maar eens uit als zelfs de president van de VS zijn eigen huid tracht te redden en de media haar mening heeft opgemaakt. In onze persoonlijke zoektocht naar antwoorden gunnen we de media te vaak teveel ruimte denk ik.

Lex