Concurrentie 1

Noem mij maar ongelooflijk naïef, maar ik ben van mening dat ik met iedereen kan samenwerken. In de praktijk blijkt dat helaas niet te werken, maar tot op heden laat ik die visie echter nog niet los. Vandaar dat ik zowel mijn eerste als mijn tweede zin in de tegenwoordige tijd zet. Maar goed, wat niet is kan nog komen natuurlijk.

Met Amburent zijn we een jonge speler in een relatief nieuwe markt. Het veiligheidsbeleid op grote bouwprojecten neemt toe en wij dragen daar een leuke steen aan bij. Deze industriële markt heeft echter nog geen duidelijk aanspreekpunt voor medische zaken. Wij trachten met onze producten daar een verschil in te maken en wij zijn de enige die dat specifiek voor deze sector doen. Maar goed, we bestaan pas sinds eind 2008, dus wie deed dat voor die tijd? Nou, dat deden bedrijven die nu niet zo blij zijn met ons. Die bedrijven zijn gerespecteerde spelers binnen de huidige zorgsector. Commerciële bedrijven zoals detacheerders, die her en der een opdracht ‘erbij’ kregen in de industrie, naast hun vaste werkzaamheden binnen instellingen, ambulance sector, etc. Nu echter worden ze geconfronteerd met een nieuwe speler en ik ben samen met mijn compagnon en onze collega’s die nieuwe speler.

Op het moment dat duidelijk is dat Amburent is here to stay, wordt onmiddellijk helder hoe bedrijven daarmee omgaan. Twee manieren; of je bent een bedreiging, of ze gunnen je een eigen plek. Het blijkt niet anders te kunnen. Een ‘geen mening’ optie in de multiple choice van de vrije markt schijnt er niet te zijn.

Vanuit de visie dat ik met iedereen kan en wil samenwerken omarm ik de ‘concullega’s’ die aangeven met ons te willen samenwerken / ons eigen terrein gunnen / enthousiast zijn over een nieuw bedrijf met nieuwe producten. Daarbij mogen ze alles weten, behalve mijn pincode. Het stramien van transparantie kickt in merk ik en ik voel me dan ook ontspannen bij dit soort partijen. Je wordt hierbij teruggeworpen op je eigen product. Okee, jij doet dat en bent zo en zo groot, ik doe dit en ben zo en zo groot. Teruggeworpen worden op kwaliteit is leuk. Het doet je inhoudelijk nadenken over je product, houd je scherp en je bent dus graag de ‘concurrentie voor’ zoals het vakjargon luidt. Op die wijze concurreer ik graag.

Dan de vervelende variant. Deze variant kenmerkt zich in het zwartmaken van de concurrent, om vervolgens te hopen dat ie zo snel mogelijk weer verdwijnt. Proberen met je gevestigde organisatie onder de prijs aan te bieden zodat je de ander wegduwt, proberen verhalen in de markt te slingeren dat het niet ‘verstandig’ is om met anderen partijen zaken te doen en de beste strategie; vooral benadrukken hoe groot en gevestigd je zelf wel niet bent. Ik vind dat geen opbouwende wijze van concurreren.

Zoals de oplettende lezer zich kan voorstellen zijn wij in het gelukkige bezit van beide typen concurrenten.

Als ondernemer doet dat natuurlijk wat met je. Het is vervelend dat je zonder een vorm van introductie of gesprek bij die negatieve concurrent al op de slachtbank ligt. Je troost je wat met de gedachten dat de eigenaar van de grote concurrent niet de gunfactor blijkt te hebben van je compagnon, dat de gemiddelde opdrachtgever niet onder de indruk is van de grootspraak en dat onze eigen kostprijs toch ook echt wel concurrerend kan zijn, want hey… we waren klein weet je nog?

Toch merk ik dat het meer doet dan dat. Ik word er geïrriteerd van en als ik geïrriteerd ben dan word ik heel praktisch. Wat hebben we besloten? Praktisch bekeken heeft deze concurrent energie over, want hij kan zich focussen op ons en steekt tijd en energie in het zwart maken. Sterker nog, hij houdt tijd over om zich te focussen op de industriële sector. Dat wil je niet. Het liefst wil je dat de concurrent zich focust op zichzelf. Het liefst wil je dat je concurrent zijn vaste stukje markt niet langer als vast ervaart, zodat hij ‘quote compagnon’ terug gaat in zijn hok ‘unquote compagnon’. Dat hij wordt aangetast in zijn ‘core business’. Tja. Dat wil je het liefst. Laat dat nou exact zijn wat we gaan doen..

Had ik al verteld dat ik veel plezier beleef aan het ondernemerschap?

Binnenkort meer.

Lex