Ondernemerschap in de praktijk; 9
Het is een zeer interessante tijd voor mij. Een drukke tijd. Een maand of drie geleden ben ik samen met mijn -inmiddels- compagnon gestart aan een nieuw initiatief, dat inmiddels behoorlijk op de kaart staat. Als je me een jaar geleden vroeg wat ik zou willen doen als ondernemer, dan zou het niet het oprichten van een BV constructie met holdings zijn, ik zou liefst geen personeel aannemen en ik zou me het liefst niet in de commerciële markt willen begeven. Zoals het echter met veel zaken gaat, rol je erin en al deze zaken zijn nu een feit. Het is enorm uitdagend.
In de samenwerking met een partner, moet je keuzes maken. Zoals ik al eerder beschreef is het aantrekken van een goede compagnon sinecure. Hoe kleed je echter de organisatie in als je zeker bent van een gezonde samenwerking?
We hebben een accountant en een notaris met ervaring in het ondernemingsrecht op de zaak gezet. Die kwamen met een eenduidig antwoord. De eenmanszaken van zowel mij als mijn compagnon moesten worden opgeheven en er moesten BV’s voor in de plaats komen. Een eenmans BV, ook wel persoonlijk houdstervennootschap of holding geheten. Wij krijgen zelf 100% zeggenschap over onze eigen BV en richten daaronder een derde BV op, die de naam draagt van ons initiatief. De eenmans BV’s hebben dus een 50% belang in de werkmaatschappij; de BV die het gezicht is waarmee we naar buiten treden. Mijn eigen activiteiten, zoals de thuiszorg die ik verleen, het initiatief ZZP-er in de zorg, dit blog en bijvoorbeeld mijn boek over ondernemen in de zorg, blijven binnen mijn eigen BV. Ik hou dus de vrijheid om mijn eigen activiteiten te ontplooien.
Waarom die BV’s? We moeten investeringen doen en personeel aannemen. Dat is eigenlijk het hele punt. Het liefst werk ik met ZZP-ers en voorkom ik werkgeversrisico’s, maar helaas is die beroepsgroep die wij aan het werk willen helpen niet als ZZP-er werkzaam. We zijn dus geforceerd om ze in dienst te nemen. Daarnaast moeten we investeren in zaken zoals ambulances, cursussen en andere geldverslindende zaken. We lopen dus privé teveel risico als we aan de gang blijven met de eenmanszaak. Fiscaal aantrekkelijk is het overigens allemaal niet. Althans, op het moment niet. De eenmanszaak kent meer financiële voordelen dan de BV in mijn geval, aangezien de inkomsten niet zo hoog zijn. Maar het risico van de mogelijke financiële strop is groter dan die paar duizend euro in het voordeel van de eenmanszaak. Dus dan knik je zuchtend ja en teken je voor een eigen BV.
Toch zijn het zeer uitdagende tijden. Afgelopen week zat ik op 1 dag aan tafel met de accountant, de notaris en een bankier. De hoeveelheid informatie en tactisch inzicht dat je dan opdoet is fantastisch. Met betrekking tot de eenmanszaak had ik de zaken toch wel redelijk op een rijtje voor mijzelf, maar zo’n serieuze constructie als deze is voor mij weer compleet nieuw. Daarin speelt dan de nieuwe samenwerking met mijn compagnon door en de operationele problemen (rooster vullen) van de huidige opdrachten. Spannend en vermoeiend, maar ik zou het voor geen goud willen missen.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.
Previous post: Tussenstand ZZP convenant
Next post: Slag onder thuiszorgorganisaties gaat door
