Een interessant stuk op Zorgmarkt, waarin wordt gesteld dat we alleen door grensoverschrijdend samenwerken in Europa, de zorg op de goede wijze kunnen aanpakken. Wij zijn als Nederland te klein om in onze eigen zorgvraag te voorzien, zo geeft KPMG aan en dat komt doordat onze arbeidsmarkt op termijn te klein is. Dat is in het licht van de vergrijzing niet moeilijk voor te stellen inderdaad. Venhoeven van KPMG focust op de ziekenhuissector, waar ook schaalvergroting noodzakelijk zou zijn. Door middel van de juiste schaalgrootte, durven ziekenhuizen zich te specialiseren, waardoor je efficiënter cliënten kunt bedienen en dus meer vraag aan kunt.
Op dit moment is die integratie tussen Europese landen helemaal niet afdoende, zo geeft Venhoeven aan. Sterker nog, het ene land heeft wel tot vier maal zoveel capaciteit aan middelen voor de zorg beschikbaar dan het andere land, dus de zienswijzes verschillen ook fors. Of die integratie dus ooit ver genoeg reikt is dus maar de vraag.
Naar mijn mening heeft Venhoeven een aantal steekhoudende argumenten, die mij wel zorgen baren. Ook ikzelf ben voorstander van marktwerking in de zorg, maar dat leidt tot nu toe alleen maar tot een focus op geld en niet op kwaliteit. Kunnen we het ons wel permitteren binnen onze gezondheidszorg om achterover te leunen en de marktwerking rustig zijn werk te laten doen? Is de timing van marktwerking met de opkomende vergrijzing niet onjuist? Onder druk van geld is schaalverkleining juist het antwoord op de roep naar kwaliteit, maar voldoet die kleine schaal straks nog wel aan de vraag? We gaan met de huidige structuur onmogelijk richting gespecialiseerde instellingen met een forse schaalgrootte, door de keuzes van marktwerking die we nu maken. Op macro niveau bekeken kan ik mij echter wel voorstellen dat schaalgrootte juist de wens zou moeten zijn.
Een interessante nieuwe kijk dus op onze huidige structuur vind ik zelf, die wel tot denken aanzet. De feiten liggen er echter. We zijn de weg van marktwerking ingeslagen, de effecten daarvan zijn grotendeels oncontroleerbaar en we komen er dus op termijn achter wat de conclusies zullen zijn. Dat zal dan ongeveer zijn wanneer…. wanneer ik zelf zorg nodig heb. Oeps.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.
{ 1 comment… read it below or add one }
Ik heb zelf nog wel eens de neiging om het marktmechanisme met een bepaalde vorm van evolutie te vergelijken: survival of the fittest. Het is alleen inderdaad wel heel erg de vraag wanneer iets ‘fit’ is, als in ‘aangepast’. Want evolutie veronderstelt een selectie, die als het werkelijk voornamelijk ongecontroleerd is zoals je stelt, overeen zou komen met de ‘natuurlijk selectie’, die nogal grof te werk gaat. In een pessimistische bui zou ik zeggen dat geld de grote selector is. En aangezien ‘kwaliteit’ een eigenschap is die nogal wat kost… De bescherming die een bureaucratisch systeem verder biedt, zet de beslissers ver van het bed, waardoor de werkelijke selectiedruk aan het oog onttrokken wordt. Want daar is kwaliteit wel van belang.
Ik ben overigens ook bang dat het aan de maatschappij is om te kiezen voor ‘artificiële selectie’, dus op kwaliteit, al zal dat een briljant duur grapje worden. En daar geven veel mensen hun flatscreen niet voor op.
groet, Bram