Hieronder volgt het vierde deel van de serie omtrent Zorgbalans. Het eerste deel is hier te lezen, het tweede deel hier en het derde deel hier. We zijn gebleven bij het moment waarop de tweede, zeer uitgebreide brief gepresenteerd werd aan de Raad van Bestuur.
De brief aan de Raad van bestuur betrof een groot aantal misstanden.
Onjuiste en ronduit grove bejegening van enkele personeelsleden naar bewoners toe, het vermoeden van mishandeling, vergezeld van een leidinggevende structuur van indoctrinatie en onderdrukking.
Familie zou niet langer het gevoel hebben serieus genomen te worden, bewoners durfden geen klachten te uiten, uit angst voor represailles en een tweetal incidenten hadden bij de inspectie gemeld moeten worden terwijl dit niet is gebeurd.
De werkdruk was stelselmatig te hoog, hygiëne eisen werden niet gehaald en de kwaliteit van het personeel zou soms te kort schieten. De vertrouwenspersoon van de instelling zou niet geschikt zijn voor haar taak en persoonlijke relaties tussen werknemers zouden stelselmatig worden ontmoedigd en tegengewerkt.
Tenslotte was er aanleiding om te geloven dat de directeur die hun klacht over de situatie met het restaurant niet ontvankelijk verklaarde, bevriend was met dezelfde leidinggevende van de restauratieve dienst waarop de klacht betrekking had.
De klaagsters gaven aan het initiatief bij de Raad te laten, ten aanzien van hoe dit verder aangepakt moest worden. De publiciteit werd niet opgezocht, afhangende van een eventueel onderzoek. Als er onderzoek gepleegd zou moeten worden, zouden de 12 personen in kwestie die de klacht formuleerden hier alleen toe bereid zijn als volledige anonimiteit en ontslagbescherming gegarandeerd zou worden.
Het passeren van alle managementlagen door het versturen van de brief aan de Raad van toezicht, werd door de directie niet bepaalt op prijs gesteld. Op 30 januari werden per 1 februari 2007 de twee klaagsters, die aanvankelijk een klacht hadden over een restaurant dat dicht was op een feestelijke dag, op non actief gesteld. Zeer bitter hierbij was dat een van de twee betrokkenen per 1 februari een vast contract zou hebben bij Zorgbalans. Dit werd ingetrokken en ze stond dus per onmiddellijk op straat, zonder welke afvloeiingsregeling dan ook.
De Raad van bestuur echter had de brief wel degelijk ontvangen en zette een vervolgtraject uit. Er moest een quick scan komen waarbij er werd geïnventariseerd in hoeverre de grote lijst met beschuldigingen terecht was. Moest er aanvullend extern onderzoek plaatsvinden naar aanleiding van de brief? De Inspectie voor de Volksgezondheid werd geïnformeerd, alsmede de Cliëntenraad en de Ondernemingraad van Zorgbalans.
Twee heren die betrokken waren bij andere instellingen binnen Zorgbalans werden op de zaak gezet en zij hebben op 14 februari een rapport uitgebracht. De uitkomsten van dit onderzoek waren ronduit vernietigend.
De onderzoekers kregen door dat er sprake was van een structureel tekort schieten door de leidinggevenden van Kennemerduin. Er zou een groot onderling wantrouwen zijn binnen alle gelederen, waarbij angst en repressie aan de orde van dag was.
Er was geen aantoonbaar bewijs dat bewoners mishandeld werden. Wel was er bewust informatie achtergehouden voor de Inspectie. Samengevat zou het gaan om een in zichzelf gekeerde organisatiestructuur, waarbij klachten werden ontmoedigd en problemen werden weggestopt of genegeerd.
Dit rapport was voor de Raad van bestuur voldoende reden om een extern onderzoek te gelasten naar de onrust binnen Kennemerduin. Het bedrijf Pentascope werd hiermee belast en is hier in maart 2007 mee begonnen.
De op non actief stelling van de twee klagers zou eind februari weer opgeheven moeten worden vond de Raad van bestuur, echter omwille van de praktijk (het werken met collega’s waar de klachten betrekking op hadden) bleek dit niet haalbaar.
Ondertussen werd er in maart 2007 een interim manager geplaatst bij Kennemerduin om een en ander aan verbetertraject op te starten. Het locatiehoofd van Kennemerduin was namelijk opgestapt naar aanleiding van het advies van de quick scan.
Er wordt op dat moment mondjesmaat de pers tewoord gestaan die inmiddels doorheeft dat er een en ander speelt binnen Kennemerduin. Het management zinspeelt in de pers op problemen van met name een slechte werksfeer tussen collega’s. Dit tegen het zere been aan van familieleden die graag benoemd zien dat er wel degelijk in het management problemen zijn en dat daar onderzoek naar gedaan wordt.
