Is het de vergrijzing, de verminderde instroom van nieuw personeel, de uitstroom van ervaren personeel of houden we onszelf gewoon voor de gek? De meningen over de personeelstekorten in de gezondheidszorg lopen sterk uiteen.
Enige tijd geleden vertelde ik hier dat ervaren personeel de zorg verlaat. Dit komt met name door de zware belasting van de werknemer op leeftijd. Ook publiceerde ik hier dat personeel hoe langer hoe meer uit loondienst gaat en zichzelf laat detacheren.
Op dit laatste artikel kwam de NVZ (Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen) met een tegenreactie. Het valt allemaal wel mee met de krapte op de arbeidsmarkt en of de ziekenhuizen door de vergrijzing straks echt in de problemen komen valt nog te bezien. De efficiency gaat namelijk steeds meer omhoog en de ligduur van de patiënten omlaag.
De ING is echter een andere mening toegedaan en vindt dat een op de zes schoolverlaters de zorg in zou moeten rollen om deze sector gezond te houden.
In juni bracht de commissie Arbeidsparticipatie een rapport uit dat stelde dat er in 2020 een half miljoen extra mensen in de zorg actief zou moeten zijn om de hogere vraag op te vangen.
Het CPB kijkt nog verder in de toekomst en voorspelt dat een op de zes mensen in 2040 in de zorg actief zou moeten zijn. Centrale vraag rondom deze visies is of de arbeidsproductiviteit in de zorg verder omhoog gaat. Door bijvoorbeeld domotica (zie het artikel van gisteren). Met name over die factor durven weinigen zich uit te spreken; hoe efficient werken we straks in de zorg?
Het ROA (Research centrum Onderwijs en Arbeidsmarkt) van de universiteit Maastricht ziet de aankomende jaren echter met veel vertrouwen tegemoet als het de zorgsector betreft. De tekorten liggen in andere sectoren zoals de techniek of het onderwijs.
Aan de andere kant worden er wel initiatieven ontplooit die zich bezighouden met het verder aantrekken van personeel. Minister Klink bijvoorbeeld maakt behoorlijk wat geld vrij voor het tekort aan kraamverzorgenden. Daarnaast wordt er ook van de doorsnee burger verwacht dat hij zich zorgverlenend opstelt getuige dit artikel. De overheid lijkt wel zijn beleid te focussen op een uitgangspunt waar tekorten aan de orde van de dag zijn.
Misschien dragen wij en ook ik zelf wel bij aan een self-fullfilling prophecy. Als we maar lang genoeg praten over tekorten in de zorg geloven we vanzelf dat ze er ook daadwerkelijk zijn en gaan we er ons naar gedragen.
Omdat we het namelijk over tekorten hebben, raken mensen gedemotiveerd om in de zorg te werken en stroomt er personeel uit, getuige dit artikel. Aan zo’n gegeven wil niemand meewerken natuurlijk. Misschien is het wel een stukje morele chantage van onze kant als zorgverleners om betere arbeidsvoorwaarden af te dwingen. Wij zijn maar met weinig, dus behandel ons wel op de juiste manier. De vraag is natuurlijk of zo’n argument nodig moet zijn om goede voorwaarden af te dwingen. Moet de zorgverlener niet op zo’n manier gerespecteerd worden dat hij zich gewaardeerd voelt en dat hij geen zaken hoeft af te dwingen met stakingen bijvoorbeeld? Tja. Het is een vicieuze cirkel deze discussie en ik sluit hem dan ook maar af. Alleen de toekomst zal het ons leren.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.
