Ik haal nog even het Zorg Zwaarte Pakket aan, om trouw vervolg te blijven geven aan dit en dit artikel.
Op 11 september jongstleden zijn de 52 zorgzwaartepakketen definitief vastgesteld. Voor de gehandicaptenzorg, geestelijke gezondheidszorg en verpleging en verzorging. Het gaat hier dus om de wijze waarop de intramurale AWBZ instellingen worden gefinancierd. Dit is niet langer aanbod-, maar vraaggestuurd. Iedere client krijgt een bepaalt pakket aan zich gekoppeld (afhankelijk van ziektebeeld en behoeften) en daaraan hangt een bepaalde hoeveelheid geld. Tijdens een aantal rondes met relevante partijen zoals branche organisaties, clienten vertegenwoordigers, het CIZ, de NZA en de zorgverzekeraars, zijn er een aantal aanpassingen gemaakt. Deze waren met name tekstueel zodat het onderscheid tussen de pakketten meer naar voren kwam.
Als je naar de pakketten kijkt, dan zie je uitgeschreven welke complexiteit er toegekend wordt aan welke indicatie. Er wordt uiteengezet welke kenmerken behoren bij welk pakket en op basis daarvan moet dan dus straks iedere bewoner een bepaald pakket aan zich gekoppeld krijgen.
Bij verpleging en verzorging is pakket 1 de minst complexe en wordt aangeduid als ‘beschut wonen met enige begeleiding’. Het zwaarste pakket, nummer 10, heet ‘beschermd verblijf met palliatief-terminale zorg’. De complexiteit van zorg loopt dus navenant met de pakketten op.
Het eerste pakket gaat bijvoorbeeld uit van een oproepbare nachtdienst in de instelling, waar er vanaf pakket 2 al gestart wordt met een wakende nacht. Vanaf pakket 3 is er sprake van voortdurend beschikbare zorg in de omgeving van de woonvorm. De ‘gemiddelde bewoner’ van een verzorgingshuis valt onder pakket 3 en heeft recht op een totaal aan 7 uur per week zorg, wat bestaat dagbesteding, begeleiding, verzorging en verpleging.
Het is interessant om deze pakketten eens te bekijken.
De ING heeft een pamflet uitgegeven waarin zij onderschrijven dat de instellingen geforceerd zullen worden zich steeds meer als ondernemer op te stellen. Door de invoering van het Zorg Zwaarte Pakket is er de aankomende jaren sprake van;
- het ontstaan van een grotere prestatieprikkel.
- gedurende het overgangstraject van drie jaar vallen de prijs- en volumerisico’s nog mee. Daarna nemen die fors toe.
- een overgangsperiode die de instelling moet aangrijpen om duidelijk doelen en doelgroepen te formuleren.
- een ontbreken van financiële zekerheden.
Ook in deze ontwikkeling is duidelijk te zien dat er geschud wordt aan het fundament waarop organisaties in de zorg gebouwd zijn. Thuiszorginstellingen komen in de knel door het onder druk staan van tarieven en bij deze intramurale instellingen zal het straks niet veel anders zijn. De vraag is of deze instellingen zich wel lenen voor deze manier van budgetteren. We gaan erachter komen de aankomende jaren en ik blijf het met interesse voor u volgen.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.
