Minister Klink van VWS zou graag nieuwe beroepen zien in de zorg. In dit artikel wordt er gesproken over het beroep van ‘klinisch technoloog’ dat mogelijk onder de werking van de wet BIG kan worden gebracht. Ook nurse practitioners en physician assistants zijn hier voorbeelden van. Klink vindt het belangrijk dat zelfstandige beroepen in de zorg worden uitgebreid, zodat er meer differentiatie optreedt; taken neerleggen bij diegenen die dat nog steeds het beste (maar goedkoper) kunnen.
Het is jammer dat Klink per se nieuwe beroepen voor die differentiatie wil ‘uitvinden’ terwijl de oude nog voldoende kansen bieden en niet worden uitgediept. Het vak van de verpleegkundige is in Nederland namelijk nog niet waar het kan zijn.
Ik heb onlangs een gesprek gehad met collega ondernemer Wilhelmien Looymans van Transferiumcare, waarbij we gesproken hebben over de beperkte ruimte die het vak verpleegkundige nu nog biedt. Zelf heb ik al eerder op dit blog gepost over het probleem dat BIG-geregistreerde verpleegkundigen zich niet kunnen laten betalen door een zorgverzekeraar. Daardoor kunnen zij zich niet zelfstandig vestigen zoals bijvoorbeeld de fysiotherapeut of de ergotherapeut dat wel kan.
Het door Wilhelmien geïntroduceerde project Zorgwacht speelt in op de lokale wensen van de zorgvrager en biedt ondersteuning op een laagdrempelig niveau. In het verlengde daarvan liggen plannen zoals ook de VVD die laatst uitte; een soort van consultatiebureau in de wijk waar iedereen probleemloos terecht kan voor uiteenlopende zaken. Verpleegkundigen zouden in zo’n praktijk een uitstekende aanvulling kunnen zijn of zouden zelfs de kern kunnen vormen van zo’n bureau. Dit is op dit moment echter onmogelijk, omdat zij geen eigen praktijk mogen starten. Zelfstandig vestigen voor verpleegkundigen is onmogelijk.
Waarom geen verpleegkundige praktijk, waar burgers binnen kunnen lopen voor allerhande vragen of lichamelijke klachten? Waarom is de huisarts nog steeds de partij die werkelijk iedereen moet zien die zichzelf verdenkt van malaise? De huisarts heeft op die complete reeks aan grote en minder grote klachten al zelf differentiatie toegepast; de doktersassistente. Deze moet voorkomen dat de huisarts geconfronteerd wordt met triviale zaken.
Het opleidingsniveau van deze beroepsgroep zorgt echter wel met tijd en wijle voor onwenselijke situaties; zieke mensen krijgen de huisarts niet te spreken, wat soms leidt tot verstrekkende gevolgen. Verpleegkundigen daarentegen zijn te duur voor een huisartsenpraktijk, beschikken wel over meer vakinhoudelijke kennis dan een doktersassistente, maar mogen niet middels een zelfstandige praktijk cliënten zien.
Tel daarbij op dat we op dit moment te maken hebben met een uitstroom van verplegend personeel. Gebrek aan uitdaging ligt daar voor een deel aan ten grondslag zoals we inmiddels weten. Een verdere uitwerking van de huidige beroepen in de zorg zou mijn voorkeur hebben, in plaats van halsoverkop te komen tot nieuwe beroepen.
Wilhelmien Looymans; “Ik zie een toekomst met een verpleegkundige kliniek, midden in de wijk, waar advies, voorlichting en instructie gegeven kan worden. Neem de huisarts als middelpunt met daarnaast mogelijkheden om functie onderzoeken te doen zoals bloedafname, rontgenfoto’s, longfuncties, ECG’s, echos’, etc.
De beoordeling van de uitslagen hiervan wordt wat mij betreft gedaan door specialisten die om beurten dienst hebben. Laat de ziekenhuizen zich bezig houden met technologische hoogstaande complexe zorg. Versterk de eerste lijns zorg, zodat er kosten bespaard kunnen worden in de tweede lijn.”
Goede ideeën en initiatieven te over, maar als de vrijheid niet wordt geboden om deze uit te werken, dan blijven er grote kansen liggen. In een krappe arbeidsmarkt binnen een sector met marktwerking horen die beperkingen wat mij betreft niet thuis.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.
