Zorgorganisatie Surplus in Zevenbergen ziet de toekomst rooskleurig in. De komende drie jaar wil het groeien van de huidige 2500 medewerkers naar 4000 medewerkers.
Deze organisatie is met name actief binnen West-Brabant en levert thuiszorg, kinderopvang, heeft maatschappelijke steunpunten en levert medewerkers aan verpleeg- en verzorgingshuizen. Een groot pakket aan maatschappelijke dienstverlening. De belangrijkste motivatie om groter te groeien is omdat directeur Awad de ‘middelmaat wil ontgroeien’. Niet alleen door een groter personeelsbestand te werven, maar ook door een wetenschappelijk georiënteerde inhoud op te zetten. Het doen van onderzoek door wetenschappers, het bieden van opleidingsplaatsen, Surplus wil het allemaal. Klinkt goed, maar feit is wel dat Surplus een miljoenentekort kent binnen de exploitatie en een directeur heeft die bijna driemaal de Balkenende norm verdient.
De gereguleerde marktwerking binnen de zorg levert naar mijn mening hier een probleem op. De markt ligt open, er liggen voldoende groeimogelijkheden en de vraagkant (hulpvragers) schreeuwen om ondersteuning. Deze ondersteuning is maatschappelijk wenselijk, dus niemand zal een voorgenomen groei in de weg gaan staan.
Mensen moeten immers zorg krijgen. Maar groeien om het groeien is voor geen enkel bedrijf wenselijk en dus ook hier niet. Een organisatie die zijn zaken financieel niet goed doortimmerd heeft en op bepaalde vlakken tekortschiet zou geen groei moeten overwegen. Zeker met de legio voorbeelden die er nu heersen in de zorgsector zou een lichtere tred niet onwenselijk zijn.
Maar wie houdt dit soort plannen in de gaten en houdt ze tegen het licht? De burger gaat er wellicht vanuit dat de overheid nog enigszins vinger aan de pols houdt, maar dit is echt niet zo. Organisaties hebben carte blanche, terwijl ze wel met algemene middelen ’spelen’. Komt nog eens bij dat de winsten die deze bedrijven maken aangewend worden voor beloningen en bonussen voor managers. De prikkel voor het management om voorzichtig te handelen bestaat dus niet. Daarnaast zijn organisaties gebaat bij schaalvergroting, want hoe groter een organisatie, hoe groter de monopoliepositie in de regio wordt. Vanuit het perspectief van de organisatie is dat prettig, zeker als je de WMO aanbestedingen erbij betrekt. Als de gemeente maar 1 partij heeft om huishoudelijke hulp bij af te nemen, dan staan de tarieven minder onder druk voor die aanbieder. Kortom, het overheidsbeleid is in dit opzicht zelf debet aan onverantwoorde wildgroei van organisaties. De organisatie wil serieus genomen worden en groeit, want voorbeelden van faillissementen zijn er te over en dat zal hen niet overkomen. Maar hoe sterk is de structuur van deze organisatie als het allemaal hals over kop moet gebeuren. Managers worden bij falen vervangen en zitten thuis. Cliënten worden bij falen ontnomen van hun zorg. Zolang er nog steeds van bovenaf naar beneden geredeneerd wordt door organisaties, zijn we in voor nog heel wat slechte voorbeelden ben ik bang.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.
