Gemeenten mogen onder de WMO zelf de eigen bijdrage bepalen die zij oplegt aan haar inwoners. Personen met een inkomen tot 120% van het bijstandsnivo blijven gevrijwaard van een eigen bijdrage, maar iedereen die een inkomen heeft dat hoger ligt dan dat, wordt aangeslagen. Nu schijnen er nogal wat verschillen te zijn in de bijdragen tussen gemeenten. De krant BNdestem heeft een aantal zaken in kaart gebracht. Waar de ene gemeente voor een elektrische rolstoel bijvoorbeeld zijn inwoners aanslaat voor ruim 100 euro, is de andere gemeente toeschietelijker en rekent niets. Zeker in een doelgroep waar het gemiddelde inkomen al niet hoog is, lijkt het enigszins onrechtvaardig om daar flink wat bijdrage te berekenen. De gevolgen zijn vooral in het geval van een hoge eigen bijdrage groot; zorgbehoeftigen worden beperkt in hun bewegingsruimte en zijn minder ondernemend. Het lijkt mij dat daar onder de participatiewet WMO verandering in zal moeten komen.
Het wordt zo langzamerhand interessant om gemeenten naast elkaar te leggen als je langdurig ziek bent of langdurig hulp nodig hebt. De wachtlijsten van de huishoudelijke hulp, de organisatie waarmee de gemeente zijn afspraken heeft gemaakt, de kwaliteit van de WMO consulent en nu dus ook de eigen bijdrage die de gemeente verlangt van haar inwoners; het zijn allemaal argumenten om gemeenten steeds vaker te beoordelen op hun ’sociale vaardigheden’. Krijgt de overheid toch nog de marktwerking waar het zo naarstig naar op zoek is.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.
