Amsterdam Thuiszorg (AT) is niet meer. Vanaf 1 januari 2009 zal de naam uit het straatbeeld verdwijnen. 70% van de organisatie gaat op in Cordaan, 25% gaat naar Evean en 5% is bestemd voor de Zonnehuisgroep. AT heeft lang het nieuws gedomineerd daar in Amsterdam, aanvankelijk vanwege de enorme financiële tekorten, vervolgens in verband met het niet toekennen van steun door de Nederlandse Overheid en de NZa en tenslotte omdat de NMA de fusie tussen alleen Cordaan en Amsterdam Thuiszorg aanvankelijk afkeurde.
Met de nieuwe, goedgekeurde fusie komt er nu relatieve rust voor de 4000 werknemers en 34.000 klanten die Amsterdam Thuiszorg rijk was. Wordt gehoopt. Cordaan heeft met zijn 120 woonvoorzieningen in Amsterdam dus nu een thuiszorg tak ingelijfd en met de kansen die Volledig Pakket Thuis straks mogelijk gaan brengen is dat geen verkeerde ontwikkeling voor die organisatie. Nog niet alle ex-klanten van AT worden goed geholpen zo blijkt uit dit artikeltje. Een gesloten leveringsverplichting hebben de nieuwe partijen dan ook pas per september aanstaande.
Toch vraag je je dan af waar het mis gegaan is bij zo’n enorm bedrijf. Hoe kan zo’n enorm orgaan omvallen? Het probleem ligt hem met name in het management.
Het gaat al lange tijd slecht met Amsterdam Thuiszorg. In 2005 maakte ze € 9,3 miljoen verlies en in 2006 € 7,6 miljoen. In de zomer van 2007 kondigt AT een fusie met Cordaan aan. Deze zou later afgekeurd worden door de NMA. De bestuurder van AT, Gerard Tanke, krijgt door de fusiepartner een mede bestuurder opgelegd, Karel Verwey, die orde moet scheppen in de verliesgevende situatie van AT. Tanke had de organisatie geleid vanaf 2002 en trof op zijn beurt toen een organisatie die 10 miljoen verlies had gemaakt in 2001. Hij zou orde moeten scheppen in de chaos. Dat is hem helaas nooit gelukt.
Er bleek namelijk in 2007 nog steeds een hoop mis met de organisatie toen Verwey aantrad. Met name ten aanzien van de registratie van cliënten en de planning van personeel.De overhead laag kende een groot verloop en was te dik.
Daarnaast heeft AT een ander probleem gekend, namelijk het onterecht leveren van zorg, die later niet meer te verhalen viel bij de verzekeraars. Dit komt omdat de Amsterdamse thuiszorg dusdanig is ingericht, dat zorg onmiddellijk geleverd mag worden en indicatie stelling later volgt. Als dan de geleverde zorg de indicatie overstijgt, dan heb je als leverancier een probleem.
Heeft de Raad van Bestuur van AT op haar beurt deze problematiek dan nooit zien aankomen? Dat schijnt wel zo te zijn, al dulde Tanke geen maatregelen die de Raad op wilde leggen. Tanke had het voordeel dat hij de Ondernemingsraad achter zich had staan die geen interventie dulde van de Raad van Bestuur. Hij bleek een goede netwerker.
In de cruciale jaren dat de tarieven in de thuiszorg nog gezond waren; de jaren direct na zijn aanstelling, is Tanke er niet in geslaagd dit om te zetten in winst voor AT. Daar werd hij echter wel voor betaald, dik boven de Balkenende norm overigens. Als je daarbij zijn exorbitante afvloeiingsregeling optelt van € 650.000 dan heeft ie het waarschijnlijk volgens zijn eigen beeldvorming niet slecht gedaan.
