Vorige week was in het nieuws dat de wet BIG aangepast gaat worden op een aantal fronten.
De achterliggende doelstelling is kostenbeparing door functiedifferentiatie. Lees bijvoorbeeld eens dit praktijkverhaal van een collega door.
Wat zij in principe stelt is dat zij in staat is om als BIG geregistreerde, taken van de huisarts en zelfs de specialist in het ziekenhuis over te nemen als ze daartoe gemachtigd wordt.
Nu ging die post met name over de onmogelijkheid om te kunnen factureren aan de zorgverzekeraar, maar toch zit er een andere boodschap verweven in dat stukje. Moet er niet gestreefd worden naar een wettelijke regeling waarbij het aantal handelingen dat door BIG geregistreerden uitgebreid wordt? Die regeling komt er nu.
Op 17 juni jongstleden heeft de ministerraad een wijziging van de wet BIG goedgekeurd, die onder andere het takenpakket herschikt van de Nurse Practitioner en de Physician Assistant. Deze twee typen zorgverleners hebben verregaande gespecialiseerde kennis en om die reden gaan een aantal voorbehouden handelingen aan die beroepen toegevoegd worden.
Kleine chirurgische ingrepen bijvoorbeeld, waarbij alle handelingen netjes via protocol vastgelegd zijn, moeten door een herindeling van taken bij een andere BIG geregistreerde neergelegd gaan worden.
Beschouwing
Wat moet u hiervan vinden als zorgconsument? Stel dat u als man een Physician Assistant (PA) aan uw bed krijgt voor een sterilisatie? Is dat vertrouwd?
Naar mijn mening is dit een hele goede ontwikkeling. Dat er bezuinigd moet worden is een feit en dit soort regelgeving maakt dit zeer goed mogelijk. Waarom? U mag er vanuit gaan dat een PA in het voorbeeld van de sterilisatie enorm bedreven is in die handeling. Waarschijnlijk voert hij deze handeling met meer routine uit dat een specialist die daar in beperktere mate mee geconfronteerd wordt. Dat komt met name door het feit dat simpele chirurgische handelingen ‘afgeschoven’ worden naar specialisten in opleiding. De specialist is er namelijk A te duur voor en B is het voor hem saai werk. Op het moment dat je zo’n taak neerlegt bij een PA, die niet rouleert van instelling naar instellingen zoals een specialist in opleiding doet, maar die daar stelselmatig bedreven in is, dan maak je een goede slag in kwaliteit.
Laten we dus vooral de juiste taken bij de juiste mensen neerleggen in de zorg, zodat dit leidt tot besparingen die niet ten koste gaan van de kwaliteit van zorg.
Ik ben als zelfstandig verpleegkundige actief in de thuiszorg en daarnaast bouw ik een netwerk van zorgverleners op, waarmee ik vraag en aanbod in de thuiszorg kan koppelen.
Bron; Artsennet
