Dat de thuiszorg een veel besproken onderdeel is binnen de politiek mag geen verassing zijn. De kwaliteit van zorg staat onder druk, er gaan banen verloren en arbeidsvoorwaarden verschralen. Blussen dus wat er te blussen valt voor de coalitiepartijen en olie op het vuur voor de oppositie. Het is eenvoudig scoren als er verhalen te overvloed zijn aan bewezen verslechterend overheidsbeleid. Ik waag me om die reden niet al te vaak binnen dit blog aan politieke standpunten, maar toch merk ik dat de SP zich het sterkste kant tegen het huidige beleid binnen de thuiszorg. Een vermelding waard.
De SP wil met name toegankelijke thuiszorg voor iedereen. Dit zien zij bereikt via gedecentraliseerde indicatiestelling. Geen telefonische indicaties door gemeente of zorgkantoor. De SP ziet een duidelijke rol weggelegd voor de wijkverpleegkundige in plaats van het zorgkantoor, omdat de wijkverpleegkundige namelijk degene zou zijn met de meeste praktijkervaring. Kortom, afschaffen dat CIZ en weg met de bureaucratie.
In 2006 werd er een meldpunt gestart zodat de gevolgen van de AWBZ beperkingen uitgesproken werden. Weet u het nog? Diverse thuiszorgorganisaties konden geen nieuwe cliënten meer aannemen om dat AWBZ budget op was.
Daarnaast heeft de SP vorig jaar het Zorg Geen Markt manifest opgesteld dat zich keert tegen de huidige ontwikkelingen in de zorgsector.
De SP is voorstander van basistarieven in de thuiszorg om op die manier wurgcontracten door gemeenten te voorkomen.
De verplichte aanbestedingen voor de gemeenten moet stoppen zodat er van iedere zorgaanbieder zorg afgenomen kan worden.
Thuiszorgmedewerkers moeten kunnen overstappen van zorgaanbieder naar zorgaanbieder zonder dat zij hun client kwijtraken.
Het forceren van een medewerker om een Alpha hulp te worden met overeenkomstige slechte arbeidsvoorwaarden moet wettelijk verboden worden.
De SP wil het budget van de gemeenten voor de WMO ‘oormerken’. Dat wil zeggen dat het geld wat daarvoor bestemd is, ook daarvoor gebruikt wordt.
Kortom, de SP maakt zich behoorlijk hard voor een aantal belangrijke punten binnen de thuiszorg. De vraag is natuurlijk wel of het betaalbaar is. De wetgeving is natuurlijk niet zonder reden gewijzigd de afgelopen jaren en de SP grijpt met name terug naar het oude model. Maakt de vergrijzing dat model niet onmogelijk? Daarnaast ben ik het met merendeel van de punten van de SP wel eens, al vind ik persoonlijk niet dat de wijkverpleegkundige een indicatiestellende rol moet krijgen. Dat is en blijft een rol van de overheid vind ik.
Ik heb de afgelopen verkiezingen overigens zelf SP gestemd (niet om bovenstaande redenen) om vervolgens evenals zovelen teleurgesteld te zijn over de snelheid waarin dhr Marijnissen de handdoek tijdens de formatie in de ring gooide. Ik ben bang dat het politieke momentum van de SP voorbij is. Ze hebben hun grootste kans gehad, maar die verkwanseld. Of al de goede initiatieven waar de SP mee bezig is, werkelijk ergens toe gaan leiden is dus maar de vraag.
{ 1 comment… read it below or add one }
In amsterdam is het zo dat een client het telefoonboek pakt en een zorgaanbieder op belt. Wanneer de client een goed indruk krijgt van de thuiszorgorganisatie en bovendien ook nog eens hoort dat er binnen een week een thuiszorgmedewerkster komt, dan is de client tevreden. De indicatie wordt door de thuiszorgorgnisatie zelf gedaan die de indicatie meld aan het CIZ. Het ciz geeft dit door aan het zorgkantoor. Het ciz controleert achteraf of de thuiszorgaanbieder goed heeft geindiceerd. Hebben ze te zwaar geindiceerd dan krijgen ze met terugwerkende kracht betaald voor lichtt thuiszorg en niet voor de ‘zware’zorg.
Marktwerking optima forma ?