Laat ik niet alleen de zwarte piet toeschuiven naar de gemeentes.
Ook de thuiszorg organisatie die wel op zijn toekomst voorbereid wil zijn, pakt het bont aan.
Probleem
Het meest spraakmakende voorbeeld hiervan is thuiszorgorganisatie TanteLouise in Bergen op Zoom. Deze organisatie heeft zo’n 350 medewerkers en zag de grijze wolken rondom de WMO aankomen. De tarieven die zij aan de gemeente zouden moeten gaan rekenen om rendabel te blijven, waren namelijk te hoog zo verwachtten zij. Haar werknemers waren te duur.
Het probleem rondom die thuiszorgorganisatie is mede te wijten aan het zorgkantoor, die een aantal jaar geleden nog een hoge status toekende aan de organisatie, waardoor de medewerkers er een salarisschaal bijkregen.
Daarnaast vond TanteLouise, net als in het voorbeeld van stichting de Omring, dat met name de verschuiving van HH2 naar HH1 het grootste probleem vormt.
Binnen de WMO zorgen die dure medewerkers nu dus voor een nadelige concurrentiepositie. De werknemers van TanteLouise bleken namelijk te duur. In de aanbestedingsprocedure van vorig jaar bleek al snel dat er water bij de wijn moest. Aan de kant van de werknemers welteverstaan.
Oplossing
Er werd eind 2007 een loonoffer gevraagd van alle werknemers van zo’n 10%. Met dat loonoffer zou werkgelegenheid gegarandeerd moeten zijn gedurende twee jaar. TanteLouise kreeg daarnaast voor het ongerief over het jaar 2007 een subsidie van maar liefst € 700.000 van het ministerie van VWS ter compensatie van de overgang naar de WMO en de geleden verliezen.
Dat dit leidde tot veel protest is voor te stellen. Directeur Pelgrims van TanteLouise vindt het een prima voorstel. Er is geld te kort, maar toch verdient Jef Peglrims niet slecht als je deze link mag geloven en heeft dan ook de beeldvorming tegen. In 2006 kreeg hij nog een salarisverhoging van ruim 16%.
Overheid
Er zijn terecht kamervragen gesteld over deze kwestie, waar de subsidie van 7 ton vervolgens uit voort gekomen is. Als een subsidie van € 700.000 niet voldoende blijkt, dan wil dat dus zeggen dat de gemeenten waar TanteLouise zaken mee doet, nog een hoger bedrag bezuinigen via de WMO dan die 7 ton. Dat is nogal wat. Na enig speurwerk klopt dat ook. De gemeente heeft maar liefst 1,5 miljoen euro overgehouden aan WMO geld!
Samengevat
De sfeer binnen de organisatie van TanteLouise laat zich raden. Het nut van een vestzak – broekzak transactie binnen de WMO (1,5 miljoen bezuinigen en 7 ton subsidie geven) is natuurlijk van de zotte. Daarnaast is het structureel inleveren van loon van werknemers die al niet veel verdienen natuurlijk onwenselijk. Als je de aanbesteding van de zorg niet rond kunt breien financieel, dan houdt het gewoon op lijkt mij en moet je je bedrijfsproces anders inrichten. Dat de medewerkers van TanteLouise een appel trachten te doen op de gemeente is logisch, maar ook daar valt weinig van te verwachten ben ik bang. Er is immers al 7 ton uitgekeerd. In het geval van TanteLouise kan de WMO in de huidige bedrijfsstructuur dus niet werken, tenzij je als gemeente begrijpt dat je je reeds in een krachtenveld bevindt waar je rekening mee zal moeten houden. En daar ligt wat mij betreft nou precies het probleem. Op het moment dat je een maatregel zoals de WMO bij de gemeenten neerlegt en iedere gemeente daar zijn eigen draai aan geeft, dan krijg je neveneffecten zoals in dit voorbeeld. Meer regulering was dus mooi geweest. Op voorhand. Niet achteraf.
