Een nieuw verschijnsel wat optreedt door de invoering van de WMO, is dat de wetgeving partijen aantrekt die voorheen niets te zoeken hadden in de thuiszorg. Met de lage tarieven die de gemeentes nu afdwingen via hun contracten duwen ze de reguliere thuiszorgorganisaties in een hoek. Dat beschreef ik al eerder hier. Niet iedere thuiszorgorganisatie kan of wil voldoen aan de lage prijzen die de gemeentes stellen. Dat biedt dus ruimte voor andere partijen die in de thuiszorgmarkt kunnen stappen. Nu is marktwerking prima, maar in dit geval is dit een pure verschraling van dienstverlening. Waar Huishoudelijke Hulpen 1 en vooral 2 namelijk voorheen een duidelijk observerende en communicerende rol hadden naar de zorgvrager toe, is dat het met het inschakelen van zuiver schoonmaakpersoneel verdwenen.
Schoonmaken kan iedereen
Facilicom, een grote internationale werkgever die onder andere schoonmaakwerkzaamheden doet heeft namelijk besloten dat de thuiszorgmarkt wel een markt is waar ze in kunnen stappen. Ze hebben al ‘jaren’ ervaring in de gezondheidszorg. Ja, zo kan ik het ook. Een ziekenhuis schoonmaken is toch echt wel even iets anders dan een 1 op 1 verstandhouding met iemand thuis. Die rol moet weggelegd zijn voor personen die daar een opleiding voor gevolgd hebben. De fantastische creatie van 4000 banen die dit bedrijf voorspiegelt klinkt mooi, maar volgens mij zijn er aan de andere kant van de arbeidsmarkt minstens net zoveel mensen aan de kant gezet door de thuiszorgorganisaties.
Vorig jaar maakte dit bedrijf zo’n 36 miljoen euro winst schrijft het artikeltje. Ze hebben 30.000 mensen in dienst. Ik reken dan zo’n 1200 euro per jaar aan winst uit per werknemer. Oftewel 100 euro per maand. Nog een kostencomponent erbij binnen het al zwaar onder druk staande uurtarief van de huishoudelijk verzorgers van de thuiszorg. Laten we die WMO vooral nog verder uitbreiden. Dan kan straks werkelijk iedereen werken in de thuiszorg.
Previous post: De patiënt die ik nooit meer vergeet – deel 1
